Bir veritabanı normalleştirme

Biz düzenli ve verimli ilgi bilgiler belli bir grup saklamak için bir veritabanı (veya veritabanları) kullanın. Tipik bir veritabanı tarafından sunulan özelliklerden biri veritabanı tüm ve sadece kullanıcı tarafından belirtilen belirli kıstaslara uyan veri ayıklamak sağlar.

Örneğin, bazı spor salonu müdavimleri için ana veri depolamak için bir veritabanı düşünün. Sonra isimleri ve henüz otuz yaşını doldurmamış olan tüm üyelerin soyadı bilmek ilgi varsayalım.

Ve basit bir veritabanı sorgusu ile bu bilgileri elde etmek için 'mümkün, sorgu da daha çok tam istenen verilerin belirlenmesi ve görselleştirme izin bilinir.

Yani bir veritabanı veri birbirine göre yerleştirilir tablolar aracılığıyla her türlü bilgi gruplama ve yönetmek için bir araçtır. Ama nasıl bilgi gruplanır? Ne standart olarak tablolar inşa edilir?

Daha acil çözüm tek bir tabloda ilgi tüm veriler dahil olabilir. Bu işlem, ancak, bir satır sayısı (kayıt) ve tedavi edilen veri miktarı ile ilgili olarak çok yüksek sütunlar (alanlar) bir tablo oluşturmak için yardımcı olur.

Tek bir tablo kullanımından kaynaklanan sorun, dahası, kavramsal bir. Tek bir tablo kullanımı ifşa etmez zamanında ve genellikle de incelenen verileri bir veya daha fazla alt içeren bu özel ilişkileri nelerdir açıklığa kavuşturulması.

Bunun yerine bilgi birden çok tablo içerdiği hayal, sadece bellek israfına neden hiçbir yinelenen bilgi olmadığından emin olmak için gerekli ve yok olur ve birden fazla güncelleme işlemleri için gereklidir.

Sadece veri yapısı verimliliğini ve bütünlüğü sağlamak, bu seçimler için yönergeler sağlamak için sözde normal formlar bir veritabanında tanımlanır.
Aslında normal formda bir yapılandırılmış veritabanı, kolay ve yedekleme ve veri tutarsızlık riskini azaltarak veri işlemlerini daha hızlı.

Yani bize veri tabanlarının normal formlar ve normalleştirme ne anlama geldiğini anlamaya çalışalım.

• <<
• 1
• 2
• 3
• 4
• >>